Popularne posty

czwartek, 10 marca 2011

Dziecko- drogocenny dar.

Witam wszystkich  Rodziców  i opiekunów.
Każdy z nas, był kiedyś dzieckiem. Dorastając zadajemy sobie trudne pytania: 
Gdzie byłem, zanim się urodziłem?
Czy miałem świadomość?
Dlaczego się urodziłem, jaki jest powód, że tu jestem?
Możemy zadawać sobie, jeszcze trudniejsze pytania.
Dlaczego Bóg pozwolił, że moje dziecko jest upośledzone?
Co się dzieje, kiedy dziecko umiera?
Jak opiekować się dzieckiem, gdy nie starcza mi funduszy na jego utrzymanie?
Pytania, na które nie raz, przez wiele lat, nie możemy znaleźć odpowiedzi.
Borykanie się z dylematami dnia codziennego, jak postąpić, by moje dziecko było moim drogocennym darem, bym miała dla niego czas, który tak bezpowrotnie mija.
W tym momencie, uzmysławiamy sobie jak ważne jest okazywanie sobie jako rodzinie wzajemnej troski, wsparcia, w brutalnej bitwie dnia codziennego.
Niektórzy rodzice, odwlekają Owoc Miłości, dla przygotowania dobrego gruntu dla potomka.
 Lecz gdy przyjdzie czas, że wasze dziecko narodzi się, dorośnie, będzie zadawać pytania, będzie oczekiwało  odpowiedzi na  które i my czekaliśmy.
Czy będziemy już znali te odpowiedzi ?...
Ja, dziękuję moim rodzicom za to, że w moim życiu położyli mocny fundament i udzielili prawdziwych odpowiedzi na moje pytania, które mogłam później sprawdzić.
Kiedyś, także zadawałam sobie podobne pytania:
Kiedy zaczęłam być sobą? 
Odkąd tak naprawdę mam liczyć swoje urodziny?- kiedy zaczęłam istnieć?...
Zapewne dzień moich urodzin, nie był najlepszym. Wyślizgnąć się z ok.36 stopni ciepełka, przez ciasny tunel i złapać pierwszy kujące oddech- to nic przyjemnego. Lecz dla innych ludzi, było to bardzo miłe.
Ciocie, babcie , wujkowie, sąsiedzi, czekali aż dziewięć miesięcy na minie, spekulując na temat mojej urody i charakterku. Więc tak naprawdę, istniałam już niecałe czterdzieści tygodni wcześniej. Byłam zapakowanym prezentem, wokół którego rodziły się emocje. Na początku mojego istnienia, nikt o mnie nie wiedział. Moi rodzice nie byli już pierwszej młodości, a wcześniej nie mieli dzieci. Nie przypuszczali nawet, że po tylu latach dostali prezent,  którego wg lekarzy nie powinni nigdy otrzymać. Był jednak ktoś, kto wiedział o mnie wszystko.Znał nawet moje imię, wiedział jak będę wyglądać i co będę lubiła robić, na co będę chorować. Miał cały plan mojego życia.
W dwudziestym pierwszym wieku, można powiedzieć, że to nic nadzwyczajnego. Medycyna w niedalekiej przyszłości określi nawet datę naszego zgonu. Czyżbyśmy stali się podobni do Boga? , Do Stwórcy, wyśmiewanego przez ateistów, że nie ma inteligentnego planu , a  wszystko jest przypadkiem...
Byłam już człowiekiem gdy się urodziłam, Jestem człowiekiem gdy dorosłam i wg planu zamierzenia zostałam stworzona człowiekiem.
Dzieci często zadają proste pytania.
Czy naprawdę byłem wtedy człowiekiem, gdy nie było mnie widać?
Odpowiadamy po namyśle:
Cóż, i wtedy gdy jest się ledwo widocznym, i później, przez cały czas twoje bezpieczeństwo, miało takie samo znaczenie jak później, gdy się rozwijałeś i rosłeś po urodzeniu. Gdy rodzi się dziecko, nie zachowuje się tak jak będzie miało osiemnaście lat. A mimo to jest osobą, człowiekiem, ma własne upodobania, osobowość. Jesteśmy osobą, nawet wtedy gdy coś nie zadziałało, gdy formowało się nasze ciało. Dobrze jest pamiętać, że nas świat fizyczny nie jest doskonały. Niektóre problemy są bardziej widoczne niż inne. Co nie zmienia faktu, że jesteśmy ważni dla społeczeństwa, bo istniejemy i tak jak my wszyscy, mamy przed sobą cel dla uniwersalnego, bezgranicznego życia. Liczy się kim jesteśmy, a przede wszystkim to, że należymy do wielkiej rodziny.
Życie ma wiele zagadnień, wiele pytań. Nakręconych zostało wiele filmów o tej tematyce. Jednym z serii  filmowych jest ,, Whatever Happened to the Human Race? Co się stało z ludzkością?. Filmy te mówią o wartości życia ludzkiego, o podstawie , na której ta wartość jest budowana, poruszają problem aborcji, starości...
Warto jest w gonitwie codzienności, przysiąść i poszukać odpowiedzi na pytania, które dadzą Ci pewność radosnego i świadomego kroczenia przez życie z uśmiechem., że mimo problemów dnia codziennego Jesteś darem dla tego Świata. I jest choć jedna osoba, która na pewno Cię kocha.





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz